2011 ഏപ്രിൽ 15, വെള്ളിയാഴ്‌ച

വിഷുപക്ഷികള്‍ പാടുമ്പോള്‍...




വീണ്ടുമൊരു വിഷുപുലരി കൂടി.. വിഷുപക്ഷികളുടെ പാട്ടും കണികൊന്നയുടെ മാസ്മരികതയും നിറഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്ന പൊന്‍പുലരി.. ഐശ്വര്യത്തിന്റെയും നന്മയുടെയും കൈനീട്ടവുമായി വന്നെത്തുന്ന വിഷു...

കണികാണാന്‍ അടുത്തുള്ള അമ്പലത്തില്‍ പോയപ്പോള്‍ ഓര്‍മയിലേക്ക് വന്നത് കുട്ടികാലത്തെ വിഷുവാണ്.. അവധിക്കാലമായത് കൊണ്ട് അപ്പചിയുടെയും അമ്മാവന്റെയും വലിയമ്മയുടെയും ചെറിയച്ചന്റെയും ഒക്കെ കുട്ടികള്‍ ഉണ്ടാവും വീട്ടില്‍... എല്ലാവരും ഉറങ്ങിയശേഷമാവും അമ്മ കണിയോരുക്കുക...


രാവിലെ ഉണര്‍ന്നു കണി കാണുന്നത് സ്വപ്നം കണ്ടുള്ള ഉറക്കം... കൈനീട്ടത്തെ കുറിച്ചാവും കൂടുതല്‍ സ്വപ്നം കാണുക.. പിന്നെ നോക്കുന്നത് ആര്‍ക്കു ആണ് കൂടുതല്‍ കൈനീട്ടം കിട്ടിയത് എന്നാണ്.. പിന്നെ വിഷുഅട ..സദ്യ ഒക്കെയായി ഒരു മേളമായിരിക്കും ... കുട്ടിക്കാലം എന്ത് രസമായിരുന്നു അല്ലെ? ഇപ്പോള്‍ ഇവിടെ കണി ഒരുക്കുന്നത് പോയിട്ട് കണി കാണാന്‍ ഇത്തിരി കൊന്നപൂവ് കിട്ടാന്‍ പോലും ഇല്ല.. കൈനീട്ടമായി കിട്ടിയിരുന്ന ഒറ്റനാണയങ്ങളുടെ വില ഇപ്പോള്‍ അറിയാം..

കാലം മാറുമ്പോള്‍ കോലവും മാറും...വിഷുവും കൊന്നപ്പൂക്കളും കൈനീട്ടവും ഒക്കെ ഗൃഹാതുരത്വത്തിന്റെ ഭാഗമായി മാറിയേക്കും കുറച്ചു നാളുകള്‍ കഴിയുമ്പോള്‍... എങ്കിലും പ്രാര്‍ത്ഥിക്കാം ..ആശംസിക്കാം...

" ഏതു ധൂസര സങ്കല്‍പ്പത്തില്‍ ജനിച്ചാലും
ഏതു യന്ത്രവല്‍കൃത നാട്ടില്‍ പുലര്‍ന്നാലും
മനസ്സില്‍ ഉണ്ടാവട്ടേ ഗ്രാമത്തിന്‍ മണവും മമതയും
ഇത്തിരി കൊന്നപ്പൂവും.. (വൈലോപ്പിള്ളി)

എല്ലാവര്ക്കും ഐശ്വര്യത്തിന്റെയും നന്മയുടെയും വിഷു ആശംസകള്‍..

2011 മാർച്ച് 26, ശനിയാഴ്‌ച

വേനല്‍മഴ...




പുറത്തു മഴ പെയ്തു തോരുകയായിരുന്നു...വേനല്‍ മഴ...ചുട്ടു പൊള്ളുന്ന വേനലില്‍ തളര്‍ന്ന ഭൂമിക്കു ആശ്വാസമായി പെയ്തിറങ്ങിയ മഴ... ജനലിനു അരികില്‍ നിന്ന് ആ മഴ നോക്കി നില്ക്കുകയിരുന്നു ഞാന്‍ ...ജനല്ചില്ലിലേക്ക് പാറി വീണ ഒരു മഴതുള്ളി കടലാസ്സില്‍ വീണ മഷിത്തുള്ളി പടര്‍ന്നു ഒഴുകും പോലെ ഒഴുകി ഇറങ്ങി.. എന്റെ മനസ്സില്‍ ഓര്‍മകളും ...


വേനല്‍ മഴ പോലെ പെയ്തൊഴിഞ്ഞ ചില സൌഹൃദങ്ങള്‍ ... മഴയ്ക്ക് ശേഷം തെളിയുന്ന മാരിവില്ലിന്റെ മനോഹരിതയോടെ ജീവിതത്തില്‍ നിറഞ്ഞു നിന്നിട്ട് ഒരു നിമിഷാര്‍ധം കൊണ്ട് ഇല്ലാതായി പോയ ബന്ധങ്ങള്‍ .. ഇപ്പോള്‍ ഓര്‍ക്കുമ്പോള്‍ സ്വപ്നമായിരുന്നോ എന്ന് സംശയം.. അതോ കഴിഞ്ഞ ജന്മത്തിലെവിടെയോ നടന്നതോ?? അറിയില്ല..


വേനല്‍ മഴകള്‍ എപ്പോഴും പ്രതീക്ഷകളെ തെറ്റിച്ചാണ് കടന്നു വരിക.. സ്വാന്തനത്തിന്റെ തണുപ്പ് തന്നിട്ട് നമ്മെ എത്തിക്കുക ഒരു മരുപ്പച്ചയിലേക്ക് ആയിരിക്കും.. കണ്ണടച്ചു തുറക്കും മുന്‍പേ ഇല്ലാതാവുന്ന മായകാഴ്ചയിലേക്ക്.. യാഥാര്‍ത്ഥ്യത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു എത്തും മുന്‍പേ തന്നെ പൊലിഞ്ഞു പോയിട്ടുണ്ടാവും ആ സ്വാന്തനം ...


എന്നാലും എനിക്ക് ഇഷ്ടമാണ് ഈ മഴയെ... ചുട്ടുപൊള്ളുന്ന ഓര്‍മകള്‍ക്ക് മീതെ ഒരു നിമിഷത്തേക്ക് എങ്കിലും സ്വാന്തനത്തിന്റെ കുളിര്‍മയേകുന്ന ഈ വേനല്‍ മഴയെ..

2011 ഫെബ്രുവരി 6, ഞായറാഴ്‌ച

ഒരു കണ്ണീര്‍ തുള്ളിയായി നീ പെയ്തൊഴിയുമ്പോള്‍...

ഒരു കണ്ണീര്‍ തുള്ളിയായി നീ പെയ്തൊഴിയുമ്പോള്‍...
സൗമ്യ .. നിന്നോട് പറയാന്‍ എനിക്ക് വാക്കുകളില്ല..
മരവിച്ചു പോയ മനസാക്ഷി പ്രതികരിക്കാന്‍ കഴിയാതെ
നിനക്ക് മുന്‍പില്‍ കൈകള്‍ കൂപ്പി അപേക്ഷിക്കുന്നു
കഴിയുമെങ്കില്‍ വിധിയെ ശപിക്കാതിരിക്കുക..
ഇവിടെ, ഈ ഭ്രാന്താലയത്തില്‍ ജനിപ്പിച്ചതിനു...
അതിക്രൂരമായ ശിക്ഷ തന്നു നിന്റെ
സ്വപനങ്ങളെ തല്ലി തകര്തത്തിനു....
ഒരു പുല്കൊടിയുടെ വില പോലും തരാതെ
നിന്നെ വേദന പൊടിയുന്ന ഒരു ഓര്‍മ മാത്രമാക്കിയതിനു...

നേരുന്നു നിന്റെ ആത്മാവിനു ശാന്തി..
വേദനകളും കണ്ണീരും അപമാനവും ഒന്നും ഇല്ലാത്ത
ഒരു ലോകത്തില്‍ നീ ജീവിക്കുക...
ഇനിയും വരാനിരിക്കുന്ന നീറുന്ന നൊമ്പരങ്ങള്‍ക്കായി
നിന്റെ സഹോദരിമാര്‍ ഇവിടെ ഇനിയും ബാക്കി...